یک نوع سیم فولادی کربنی سرد-استحکام یافته است که به عنوان سیم فولادی فنری سرد- نیز شناخته می‌شود. سیم فولادی فنر کربنی سرد-ابتدا سرب-خاموش می‌شود تا ساختار سوربیتی به دست آید، سپس سطح-فسفاته می‌شود و با کاهش زیادی در سطح، به اندازه نهایی کشیده می‌شود. ساختار سیم فیبری است، دارای استحکام کششی بالا و محدودیت الاستیک، و همچنین خواص خمشی و پیچشی خوب است. سیم فولادی فنر سرد{8} دارای دقت ابعادی بالا، سطح صاف، بدون نقص اکسیداسیون یا کربن زدایی و عمر خستگی نسبتاً پایدار است که آن را به پرمصرف ترین سیم فولادی فنری تبدیل می کند.
نوع دیگری از سیم فولادی فنر کربنی، سیم فولادی کربنی تقویت‌شده مارتنزیتی است که به عنوان سیم فولاد کربنی{0}روغن‌شده و خنک‌شده نیز شناخته می‌شود.
از طریق خاموش کردن و تمپر کردن، سیم فولادی کربنی می تواند خواص مکانیکی جامع خوبی را به دست آورد. هنگامی که اندازه سیم کوچک است (φ کمتر یا مساوی 2.0 میلی متر)، نشانگرهای مقاومت سیم فولادی کربنی-خاموش شده و خنک شده با روغن کمتر از سیم فولاد کربنی سرد- پس از عملیات مارتنزیتی است. هنگامی که قطر سیم فولادی بزرگ است (φ بزرگتر یا مساوی 6.0 میلی متر)، دستیابی به استحکام مورد نیاز با استفاده از نسبت کاهش بزرگ در سطح سیم فولادی سوربیت غیرممکن است. با این حال، سیم فولادی{7}}روغن شده و سکوریت شده می‌تواند عملکرد بالاتری نسبت به سیم فولادی سرد- داشته باشد تا زمانی که کاملاً خاموش باشد. تحت شرایط استحکام کششی یکسان، سیم فولادی مارتنزیتی دارای حد ارتجاعی بالاتری نسبت به سیم فولادی{10}}سرد است. ریزساختار سیم فولادی سرد-لیفی است و به طور قابل توجهی ناهمسانگرد است، در حالی که ریزساختار سیم فولادی{13}}روغن‌آلود و سکوریت شده، مارتنزیت یکنواخت و تقریباً همسانگرد است. در عین حال، مفتول فولادی -روغن خاموش شده و سکوریت شده نسبت به سیم فولادی سرد{16} مقاومت بهتری در برابر شل شدن دارد و دمای کاری آن (150{18}}190 درجه) نیز بالاتر از سیم فولادی{21}}سرد است (کمتر یا مساوی 120 درجه). مفتول فولادی-قطر بزرگ-روغن خاموش شده و گرم شده روند قوی جایگزینی سیم فولادی با کشش سرد را نشان می‌دهد.
