به طور کلی، ترشی و فسفاته کردن برای حذف رسوب اکسید آهن و تشکیل یک فیلم فسفاته استفاده می شود. چند روش نیز از درمان مکانیکی استفاده می کنند. هدف، برآورده ساختن الزامات فرآیند کشش سرد و به دست آوردن سطحی صاف است. برای سیم های فولادی فنری که به عمر خستگی زیاد نیاز دارند، مانند سیم فولادی فنر سوپاپ، میله سیم باید پوست کنده شود تا عیوب سطح کاهش یابد. اگر آسیاب فولاد بتواند سنگ زنی را روی بیلت انجام دهد، به کاهش عیوب نیز کمک می کند.
فرآیند کشش محصول نهایی تأثیر بسزایی در عملکرد آن دارد. به طور کلی، یک نرخ کاهش کل مساحت نسبتاً بزرگ حدود 90٪ (به نرخ کاهش سطح مراجعه کنید) و یک نرخ کاهش سطح عبور کوچکتر (تقریباً 10٪-20٪) برای اطمینان از چقرمگی محصول استفاده می شود. برای سیم فولادی فنری با استحکام بالا، دمای خروجی سیم در هر گذر باید در حین کشش کمتر از 150 درجه کنترل شود تا از ترک‌های پیچشی ناشی از پیری کرنش جلوگیری شود که یک نقص عمده منجر به ضایعات سیم می‌شود. بنابراین روانکاری خوب و خنک کاری کافی در طول کشش ضروری است. استفاده از نرخ کاهش سطح عبور کوچکتر و سرعت کشش به کاهش افزایش دمای سیم کمک می کند.
سیم فنر فولاد کربنی معمولاً از کوئنچ حمام سرب استفاده می کند که ساختار پرلیتی بسیار ظریفی (سوربیت) تولید می کند که برای بهبود عملکرد کشش عمیق و خواص فنر مفید است. کوئنچ بستر سیال، جایگزینی برای کوئنچ با حمام سرب، هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته است و فقط برای برخی از سیم‌های قطر کوچک-استفاده می‌شود. سیم فولادی آلیاژی به طور کلی تحت عملیات حرارتی بازپخت قرار می گیرد تا ریزساختار را با تغییر شکل کشش تطبیق دهد. سیم فولادی ضد زنگ تحت درمان با محلول قرار می گیرد، همچنین با هدف بهبود ریزساختار برای برآورده کردن الزامات طراحی. خاموش کردن روغن روی سیم‌های فولادی تمام‌شده استفاده می‌شود، با استفاده از گرمایش القایی یا کوره‌های گاز/روغن{5}}برای گرم کردن سیم تا دمای آستنیته‌کننده‌اش، آن را برای مدتی نگه می‌دارند، و سپس پس از خاموش کردن، یک درجه حرارت متوسط-پرداخت انجام می‌دهند. اگرچه اسماً کوئنچ روغنی نامیده می شود، اما اساساً با استفاده از کوئنچ با آب یا کوئنچ آب با مواد پلیمری اضافه شده انجام می شود.
