انتخاب مواد اولیه: فنرهای فولادی ضد زنگ معمولاً از موادی مانند فولاد ضد زنگ 304، 316 و 631 استفاده می کنند که دارای مقاومت و استحکام خوبی در برابر خوردگی هستند.
پردازش سیم: سیم فولادی ضد زنگ برای به دست آوردن قطر و سختی مورد نیاز سرد- کشیده میشود و از دقت ابعادی و پرداخت سطح فنر اطمینان حاصل میکند.
شکل دهی فنری: با استفاده از دستگاه های فنری فرمینگ تخصصی، سیم با استفاده از نیروی مکانیکی یا حرارتی به شکل فنر مورد نظر خم، پیچ خورده یا فشرده می شود.
عملیات حرارتی: فرآیندهای عملیات حرارتی شامل تمپر کردن، کوئنچ و عملیات محلول برای بهبود استحکام فنر و مقاومت در برابر خوردگی است.
درمان سطحی: درمان های سطحی شامل پولیش، ترشی و آبکاری برای بهبود ظاهر فنر و مقاومت در برابر خوردگی است.
تنظیم دقیق: با تنظیم پارامترهای فرآیند سیم پیچ و عملیات حرارتی، قطر، طول و کشسانی فنر دقیقاً تنظیم می شود تا نیازهای مشتری را برآورده کند.
بازرسی کیفیت: فنرهای تولید شده تحت بازرسی کیفی از جمله بررسی ظاهر، ابعاد و کشسانی آنها قرار می گیرند. پس از گذراندن بازرسی، برای حمل و نقل و استفاده بسته بندی می شوند.
درمان ویژه: فنرهای فولادی ضد زنگ که در محیطهای خاص کار میکنند ممکن است به درمانهای اضافی مانند{0}فشار یا پرداخت بالا نیاز داشته باشند تا ظرفیت باربری- و پرداخت سطح آنها بهبود یابد.
جلوگیری از زنگ زدگی: فنرهای فولادی ضد زنگ به دلیل حساسیت به واکنش با محیط اطراف، در معرض خوردگی در هنگام ذخیره سازی یا استفاده هستند. تولید کنندگان یک پوشش فلزی مانند آبکاری روی، یا فرآیندهای اکسیداسیون یا فسفاته کردن سطح فنر را در طول تولید انجام می دهند تا یک لایه محافظ تشکیل دهند و مقاومت در برابر خوردگی آن را افزایش دهند.
