فنرهای فشاری معمولاً ساختارهای مارپیچی هستند که از سیم فلزی (مانند فولاد کربنی یا فولاد ضد زنگ) ساخته شده اند. اصل کار آنها بر اساس قانون هوک است، که بیان می کند که در محدوده الاستیک، نیروی فنر F مستقیماً با فشردگی فنر x متناسب است که به صورت F=kx بیان می شود، جایی که k ثابت فنر است. هنگامی که یک نیروی خارجی به فنر اعمال می شود، تحت تغییر شکل فشاری قرار می گیرد و انرژی پتانسیل الاستیک را ذخیره می کند. هنگامی که نیروی خارجی ناپدید می شود، فنر به شکل اولیه خود باز می گردد و انرژی ذخیره شده را آزاد می کند.
هنگام طراحی فنر فشاری، لازم است پارامترهای مختلفی از فنر بر اساس سناریو و الزامات کاربردی خاص مانند قطر سیم، قطر بیرونی فنر، تعداد موثر سیم پیچ و ارتفاع آزاد تعیین شود. محاسبه این پارامترها معمولاً نیاز به در نظر گرفتن عواملی مانند حداکثر بار کاری فنر، حداکثر تراکم و ثابت فنر دارد. برای مثال می توان بر اساس نیروی فنر و فشار مورد نیاز، ثابت فنر را با استفاده از قانون هوک محاسبه کرد و سپس قطر سیم و سایر پارامترهای ابعادی را بر اساس تنش مجاز ماده و الزامات ساختاری فنر تعیین کرد.
